Nova posmatranja prstenova planete Uran otkrivaju da ovaj ledeni gigant možda krije još neotkrivenih meseca u svom okruženju.
Iako je do sada potvrđeno 29 prirodnih satelita, naučnici veruju da bi njihov broj mogao biti veći, na osnovu neobičnih osobina spoljašnjih prstenova.
Za razliku od spektakularnih prstenova Saturna, Uranovi prstenovi su tamniji i znatno diskretniji, što ih čini težim za proučavanje.
Otkriveni su još 1977. godine metodom zvezdane okultacije, kada su astronomi primetili da blokiraju svetlost udaljenih zvezda.
Posebno intrigantni su najudaljeniji prstenovi, poznati kao μ i ν, koji pokazuju različite boje i verovatno različito poreklo.
Podaci teleskopa poput Džejms Veb, Habl i opservatorije Kek omogućili su naučnicima da po prvi put detaljno analiziraju kako ovi prstenovi reflektuju svetlost.
Rezultati ukazuju da plavičasti μ-prsten sadrži sitne čestice, dok crvenkasti ν-prsten verovatno potiče od krupnije prašine.
Ova razlika sugeriše da prstenove “hrane” mali, još uvek neotkriveni meseci koji orbitiraju oko planete.
Vođa istraživanja, Imke de Pater sa Univerziteta u Kaliforniji, ističe da analiza svetlosti može otkriti sastav i poreklo ovih struktura.
Otkriće bi moglo pružiti nove uvide u to kako se formiraju planetarni sistemi i kako nastaju prstenovi i sateliti oko gasovitih i ledenih džinova.
